XI: Gij zult functioneren

Advertenties

volgens een broodjeaapverhaal op internet, zouden alle cellen in het lichaam na 7 jaar vernieuwd zijn
ik vond het wel een mooi idee; ooit een lichaam te hebben dat jij niet aan hebt geraakt
na wat nader onderzoek zag ik dat huidcellen al na een dag of vier vervangen worden
welbeschouwd ben ik dus al eventjes ‘als nieuw’

toch wil ik baden in zuur

necropolis

deze stad zit vol levende doden
aan elke plek kleven herinneringen
niet los te weken, alleen los te scheuren
maar ik ben nog niet klaar voor zoveel pijn

deze stad zit vol levende doden
ik wil hun resten, hun botten
veilig begraven in mijn hart
maar ze jeuken als splinters

mijn stad zit vol levende doden
en mijn hart is één grote splinter in mijn borst

Met tanden

Er is meer dan zachtheid te vinden,
meer dan de huid en het haar
waarmee jij mij wilde verslinden

Wij hebben toch dezelfde botten,
de hardheid waar jij zo trots op bent;
dezelfde ribben die het hart beknotten

Vergeet de tranen die mijn ogen omrandden;
van binnen ben ik van staal en van steen
En ik zal het je laten zien; met tanden

dit is geen metafoor

elk spoor van jou moet weg
ik schraap je van mijn huid
met lange uithalen van geslepen nagels
maar elke keer dat er een stukje van jou verdwijnt
wordt de huid eronder dunner
roder en rauwer
jij bent er nog nauwelijks meer
maar de littekens zijn des te feller
geef mij tijd, geef mij tijd
ik wil zo graag van jou herstellen